przejdź do Sochaczew.pl
52765 odwiedzin

► Historia brydża

A A A

Historia brydża

Brydż wywodzi się od wcześniejszej gry zwanej wistem, która pojawiła się w Anglii w XVI wieku. Gra szybko się rozpowszechniała i zaczęły powstawać nowe odmiany. W 1742 roku powstała pierwsza książka o grze napisana przez Edmonda Hoyle'a.

Prawdziwy rozkwit wista nastąpił w XIX wieku. W 1857 roku odbył się pierwszy turniej międzynarodowy. Popularność gry zaczęła jednak znacznie szybciej rosnąć w Stanach Zjednoczonych, niż na Starym Kontynencie. W 1881 roku została założona Amerykańska Liga Wista. W tym samym czasie powstała, najprawdopodobniej w Rosji (choć niektóre teorie utożsamiają miejsce powstania brydża z Turcją i Egiptem) odmiana wista, nazwana później brydżem. Początkowo gra nie dorównywała wistowi popularnością, jednakże w 1896 roku powstała pierwsza publikacja na temat brydża: "Biritch or Russian Whist", a w roku 1927 Harold Vanderbilt urozmaicił zasady gry (np. premie za szlema i szlemika). Współczesna wersja gry (contract bridge) wywodzi się z zasad przez niego wymyślonych. W 1928 roku założono Amerykańską Ligę Brydżową, a w 1958 Światową Federację Brydża. Pierwsza Olimpiada Brydżowa odbyła się w 1960 roku.

Nazwa gry brydż jest spolszczeniem nazwy angielskiej "bridge". W oryginale nie oznacza ona jednak "mostu", pochodzenie tego słowa nie jest do końca jasne, ale słownik oksfordzki sugeruje, że jest to angielska wersja rosyjskiego słowa "biricz", (rosyjskiej odmiany wista wywodzącej się z tureckiej gry "bir-üç", po raz pierwszy opisanej w książce wydanej w 1896 roku pod tytułem Biritch – Russian whist).

Brydż sportowy a towarzyski

Brydż jest zarówno grą towarzyską jak i sportową. Można w niego grać w gronie przyjaciół, podobnie jak w wiele innych gier karcianych, jak "tysiąc" czy "66", ale jest to także dyscyplina sportowa. Istnieje wiele form rywalizacji sportowej w brydżu sportowym.

Podstawowe różnice między brydżem sportowym a towarzyskim:

W brydżu sportowym przypadek odgrywa marginalne znaczenie, o wyniku decydują przede wszystkim umiejętności. Nasz wynik zależy nie od otrzymanych kart, tylko od porównania z tym, co zrobią inne pary grające tymi samymi kartami, co my. Brydż jest grą w sensie teorii gier i zawiera element podejmowania decyzji przy ograniczonej informacji (inaczej niż np. szachy). Z tego powodu mogą zdarzyć się rozdania, w których zagranie teoretycznie (statystycznie) gorsze da lepszy wynik, niż zagranie optymalne. W praktyce jednak w brydżu sportowym przy rozegraniu kilkunastu rozdań efekt ten zostaje zniwelowany i na dłuższą metę wygrywają lepsi.

W brydżu sportowym wszelkie reguły dotyczące postępowania niezgodnego z zasadami np. omyłkowego nie dołożenia do koloru, regulowane są przez międzynarodowe prawo brydżowe.

Obecnie w brydżu sportowym często nie rozdaje się kart własnoręcznie, gracze otrzymują już gotowe pudełka z kartami, które zostały uprzednio rozdane w oparciu o wygenerowany przez komputer rozkład rozdania.

Gracze grający w brydża sportowego zazwyczaj stosują konwencje licytacyjne, czyli umowy, na mocy których zalicytowanie określonej odzywki w danej sytuacji ma sztuczne znaczenie (nie jest to obowiązkowe, ale zwiększa efektywność gry na tyle, że bez tego trudno o dobry wynik). Więcej w dziale konwencje.

Brydż sportowy doczekał się obszernej literatury oraz własnej terminologii. Istnieje olbrzymia ilość systemów licytacyjnych umożliwiających precyzyjną wymianę informacji i dochodzenie do optymalnych kontraktów.

W brydżu rozgrywane są mistrzostwa świata oraz poszczególnych krajów i kontynentów, a od lat siedemdziesiątych Polska należy do czołówki światowej. Oficjalną organizacją w Polsce, która opiekuje się brydżem, jest Polski Związek Brydża Sportowego, a organizacją międzynarodową jest Światowa Federacja Brydża (World Bridge Federation).

źródło: Wikipedia

Zapisz się na newsletter

najnowsze zdjęcia
kontakt
imię i nazwisko
adres e-mail
wiadomość